Göygöldən Xəzərədək uzanan musiqili ömür

Gəncədə fəaliyyət göstərən və bu yaxınlarda 40 illik yubileyi qeyd edilən "Göygöl" Dövlət Mahnı və Rəqs Ansamblının yaradıcısı, əməkdar artist Fikrət Verdiyev "Ayna"ya müsahibəsində ansamblın böyük yaradıcılıq yoluna nəzər saldı. Uzun illər bədii rəhbəri olduğu "Göygöl"dən danışdı:

- Ansamblın yaranma tarixi 1969-cu ilə təsadüf edir. O vaxt Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasında hələ 2-ci kursda oxuyurdum və bir sıra konsertlərdə iştirak edirdim. Amma o vaxta kimi Gəncədə heç bir musiqi ansamblı fəaliyyət göstərmirdi. Müharibədən əvvəl orada filarmoniya yaradılmışdı. Amma eşitdiyimə görə, üzdəniraq bir erməni xalq deputatlar sovetinin sədri olub. Deyib ki, 1942-ci ildə, müharibə dövründə filarmoniyaya bu qədər vəsait ayırmaq məqsədəuyğundurmu? Təklif edib ki, pul xərcləməmək üçün filarmoniya bağlansın. Onun məqsədinin arxasında dəqiq nə dayandığını deyə bilməyəcəm, amma onun bu cür çıxışları filarmoniyanın ləğvinə səbəb olub. O zamanlar həmin musiqi ocağında Fikrət Əmirov, Qəmbər Hüseynli və bir sıra gözəl sənətkarlar çalışırdılar. Müəyyən müddətdən sonra, 1956-cı ildə Gəncədə mahnı və rəqs ansamblı yaradıldı. O da iki ildən artıq davam gətirə bilmədi. Bu ocağın dağılmağının səbəbini bilmirəm. Çünki o vaxt mənim 10 yaşım var idi. O dövrdən sonra Gəncənin musiqi aləmində sönüklük hiss olunmağa başlayıb. Heç bir ansambl və kollektiv olmayıb.

REKLAM

Tələbəlik illərində mən Əhsən Dadaşov, Əhməd Bakıxanov və qeyrilərinin ansamblına baxıb həvəsləndim. 1969-cu ildə, 22 yaşımda ikən Gəncəyə gedib oradakı ən yaxşı musiqiçiləri başıma topladım. Rövşən Behcəti və bir-iki oxuyanları birləşdirib ictimai əsaslarla "Göygöl" ansamblını yaratdım. 1977-ci ilə qədər dövlətdən heç bir məvacib və kömək almadan ansamblın fəaliyyəti davam etdirildi və çevrəmizi genişləndirdik. Özfəaliyyət kimi Gəncədə, Bakıda dəfələrlə dövlət konsertlərində, xarici ölkələrdə bir sıra konsert proqramları ilə çıxışlar etdik. Heydər Əliyevin tamaşaçısı olduğu 50-dən çox konsertlərdə bizim ansambl iştirak edib.

Bir dəfə kiminsə yubileyi idi, Gəncədən Bakıya 180 nəfərdən ibarət kollektiv gətirmişdim. Tamaşaçılar proqramımızı çox bəyənmişdi. O zamanlar filarmoniyada da çox çıxışlar edirdik. Bəzən konsertlərimizə biletlər tapılmırdı. Bir müddətdən sonra ansambla Şahnaz, Aybəniz Haşımova bacıları da qoşuldu.

- Ansambla dövlət statusu nə vaxt verildi?

- Heydər Əliyev 1977-ci ildə maraqlanıb ki, bu ansamblın statusu var, ya yox? Gəncə şəhər partiya komitəsinin birinci katibi ona deyib ki, onlar heç bir məvacib almadan çalışırlar. Heydər Əliyev dərhal o vaxtkı baş nazir Əli İbrahimova göstəriş verərək, ansambla təcili status verilməsini tapşırıb. Bizə verilən imkanlara uyğun olaraq ansambl üçün dövlət hesabına bir neçə avtobus və bir sıra avadanlıqlar aldıq. Həmin ərəfədə dahi bəstəkar Cahangir Cahangirovu Gəncəyə dəvət edərək təcrübəli bir şəxs kimi ansamblın proqramını yazmağı ondan xahiş etdim. Daha sonra baletm

eyster Kamil Dadaşov mən tərəfdən ansambla dəvət aldı. Müsəlmançılıqdır deyə, o vaxt heç kim qızını rəqsə, oynamağa qoymurdu. Fikirləşdik ki, dövlətin adını daşıyan mahnı və rəqs ansamblı rəqssiz ola bilməz. Kamil Dadaşovla yenidən Bakıya qayıtdıq və özfəaliyyət ansambllarını gəzib 12 oğlan və 12 qızı öz ansamblımıza cəlb etdik. Gəncəyə yola düşəndə valideynləri bizə yaxınlaşıb soruşdular ki, "Ay Fikrət müəllim, bizim uşaqlar hansı maaşa gedirlər? Necə dolanacaqlar?". Dedim ki, tarif dərəcələrinə görə, maaş 60-80 manat arasındadır. Söz verdim ki, onların yeməyi mənim boynumadır. O vaxt mən el şənliklərinə də gedib, az-çox pul qazanırdım. İki il mən həmin 24 nəfəri oteldə saxlayıb, onların gündə üçdəfəlik yeməyinin haqqını özüm ödədim. İş tək pul ödəməklə bitmirdi. Tez-tez onlara baş çəkib, şəraitləri, yedikləri yeməklə tanış olurdum ki, korluq çəkməsinlər. 6 ay müddətində biz ansamblı formalaşdırıb, dövlətə təhvil verdik.