Oturub səssizcə izlədiyimiz film, bizi sınırsız ehtimallar üzərində düşünməyə sövq edərkən, eyni zamanda anladılan hekayələrlə dünyagörüşümüzün biçimlənməsinə təsir edər. Yaxşı rejissor - çəkdiyi filmlə seyrçinin içində xəyallar oyandırıb, onları olayların içinə qatan, düşündürərkən, rahatlıq gətirən insandır. Hər filmin bir hekayəsi var. Və hər hekayə nə qədər gerçəkdirsə və ya gerçəyə yaxındırsa, o qədər təsirlidir. Azərbaycanın dəyərli rejissoru Oktay Mir Qasımla çocuqluq illərindən başlamış bu ən sonda çəkdiyi "Xoş gəldin, Mələk" filminədək çox şeydən danışdıq.
- Yaşanan çocuqluq - həyatımıza yön verən, bizi biçimləndirən, həyata hazırlayan ən önəmli təəssüratdır. Sizin çocuqluq illəriniz necə keçdi?
- Çox bəxtiyarlıq dövrüydü mənim üçün. Bilirsiniz, bəzən mənə elə gəlir ki, mən artıq formalaşmış bir insanam, buna görə məhz çocuqluq illərimə borcluyam. Təmiz, saf və təzəlik qoxusu verən təəssüratlar... Və bir cənnətdi bu. İlk sırada onun üçün ki, o zaman heç bir mənfi insanın mənfi sifətindən xəbərimiz yox idi. Ata, ana və qohum olaraq gördüyüm və tanıdığım insanların hamısı çox saf və təmiz idi. Xəyanətin nə olduğunu bilmirdim. İkiüzlülüyün nə olduğunu bilmirdim. Vətən torpaqdı. Torpaq üçün çalışdıq.
Ailədə atam bu mövzuya, yəni torpaq və əməyə çox fikir verirdi. Böyüyün sözü bir qanundu. Amma qürur, mənlik, şərəfli olmaq, hətta çempion olmaq bu birinci və ən önəmli məqsəd olmuşdu. Geridə qalmaq mümkün deyildi. Hər şeydə birinci olmaq. Böyük sözü qanun idi. Bu bir paradoks.
Atam bənzərsiz, gözəl bir insandı. O, dindar bir ailədə doğulmuşdu və babam onu din xadimi olmağa hazırlayırdı. Və o, uşaqlıq illərindən çox istedadlı idi. Bu üzdən də babam ona güvənirdi. Amma atam bunu istəmədi. Dünyəvi elmlər onu cəzb etdi. O, atalarının qanununu pozdu və 13 yaşında məktəbə getdi. Ailədə bu bir dram olmuşdu. Babam onu uzun illərdən sonra bağışladı. O, həkim oldu. Çünki bunun əslində xəyanət deyil, inkişaf forması olduğunu gördü. Atam, bolşevizmi qəbul etmədi. Bu, atam.
Anam kübar bir ailədə doğulmuşdu. Atam 38, anam 16 yaşında. Atam elçiliyə təkbaşına getmişdi. Ailə çox nümunəvi və tərbiyəli bir ailə oldu. Beş oğlu doğuldu, beş uşaq böyütdülər. Atamın sifəti, onun siması, gözəlliyi bununla ifadə olundu. Atam dindar ailədən idi, Seyid soyadında "Mir" də onu göstərir...
|
