Bəlkə də bu bir qrafik məsələsidir. Məhz cümə axşamı və cümə günləri paytaxtın böyük qismi səhəri tüstü-dumanla açır. Səhərə yaxın açıq pəncərədən evlərə yanıq və tüstü qoxusu daxil olur. Səhər eyvandan baxanda şəhərin Sabunçu, Suraxanı, Nizami, Nərimanov və Binəqədi rayonları səmt göyümtül tüstü dumanına bürünmüş olur. Hamı bilir ki, Balaxanı zibilxanası yanır. Səhər aeroport yolu gələndə Balaxanı şəhər zibilxanasını ölüm düşərgələrinin krematoriyaları kimi tüstüləyən görürsən...

O biri günlərdə tüstü bir az azalır. Buna paytaxtın tüstü proseduru da demək olar. Bu ötən cümə axşamı və cümə günü də belə oldu. Külək olmadığından qalın tüstü qatı şəhərin bu rayonlarının üzərinə çökmüşdü və tərpənmək bilmirdi. Şəhərin, demək olar, yarısının sakinləri üçün belə bir "tüstü proseduru" buyurulub. Onlara illərdən bəridir təmiz hava almaq sanki yasaqdır.

Bu insanların günahının nə olduğu bilinmir. İyirmi ildir, Meriya bu problemi həll etmir. Ya həll etmək istəmir. Bəlkə də bunu unudub ki, bu böyüklükdə şəhərin zibilxanası Balaxanıda yerləşir və hər gün oraya yüzlərcə maşın zibil daşınır. Onların emalı məsələsi isə bərbaddır və zibil dağlarını əritmək üçün yandırmağa üstünlük verirlər...

Hər gün burada yüzlərcə ton zibil yandırılır. Bu zəhərli tüstü isə şəhərin üzərinə çökür. İldə buraya 1 milyon tona qədər zibil daşındığı deyilir. Bu zəhərli tüstünün paytaxt sakinlərinin sağlamlığında nə kimi fəsadlar törətdiyini isə həkimlər və ekoloqlar bilər. Bizdə sanitariya və epidemiya orqanları bilmirik nə işlə məşğuldur. Fövqəladə Hallar Nazirliyinin isə bu məsələdə bir söz dediyini eşidən olmayıb.

Dünyanın heç bir mədəni paytaxtında sakinlərə zəhərli tüstü verildiyini eşitməmişik. Belə bir şey yoxdur. Ekoloqlar, QHT-lər həmin gün meriyanı divara dirəyərlər. Biz isə səbirlə gözləyirik. Bu problemin həlli isə hələ də havadan həmin tüstü kimi asılı qalıb.